Leczenie Bulimii

Bulimia ma istotny wpływ na funkcjonowanie osoby chorej, a także na osoby w najbliższym otoczeniu (przyjaciół, rodzinę). Choroba ta nie jest widoczna, osoby chorujące nie różnią się wyglądem od reszty, a sama choroba rozgrywa się w czterech ścianach, często w dwóch punktach mieszkania: lodówka i ubikacja. Zwykle choroba ta rozpoczyna się próbą odchudzania u dziewczyny nie akceptującej swojego wyglądu, nawet jeżeli jej masa ciała jest zupełnie prawidłowa. Rozpoczynają się coraz to bardziej wymyśle diety, ma miejsce ograniczanie ilości przyjmowanych pokarmów. Po objedzeniu się pojawiają się wyrzuty sumienia, złe samopoczucie, chora czuje się zmuszona coś zrobić ze zjedzonym pokarmem. najczęściej prowokowane są wymioty, ale popularne jest również stosowanie środków przeczyszczających czy ćwiczenia fizyczne. Zachowania te pozwalają odczuć ulgę, jednak budzą również niechęć do własnej osoby.

Bulimia pojawia się najczęściej w wieku ok. 18-25 lat u kobiet, które wcześniej próbowały bezskutecznie się odchudzać za pomocą diet.

Chorzy odczuwają silny lęk przed otyłością. Ich masa ciała może oscylować wokół normy, więc często choroba nie jest zauważona przez otoczenie. Życie osób chorych nie jest bardzo zmienione przez chorobę, realizują plany życiowe, pracują, zawierają związki. W przeciwieństwie do anoreksji chorzy spostrzegają swoje objawy jako chorobowe.
Duży udział w powstawaniu bulimii oprócz aspektów osobowościowych, biologicznych i kulturowych, ma rodzina. Często osoby chore pochodzą z rodzin o chaotycznej strukturze, gdzie są częste rozwody i zmiany partnerów u rodziców, uzależnienia rodziców od alkoholu lub innych substancji oraz choroby psychiczne.

Jeśli zauważyłeś u siebie lub osoby bliskiej poniższe objawy ZADZWOŃ!
  • epizody przejadania się,
  • silne pragnienie jedzenia, przymus,
  • prowokowanie wymiotów,
  • prowokowanie wydalania stolca,
  • okresy głodowania,
  • stosowanie leków obniżających łaknienie,
  • stosowanie leków moczopędnych i przeczyszczających.

U osób chorych często stwierdza się obniżony nastrój oraz stany lękowe. Osoby chore podporządkowują swoje życie zachowaniom bulimicznym, które prowadzą do zaburzeń funkcjonowania seksualnego, społecznego, ograniczanie kontaktów towarzyskich oraz depresji.

Powikłania bulimii:

  • zaburzenia metaboliczne,
  • niedobory witamin i minerałów,
  • uszkodzenie tylnej ściany gardła i przełyku,
  • erozja szkliwa zębów,
  • powiększenie ślinianek przyusznych,
  • biegunki i zaparcia,
  • osłabienie, bóle głowy,
  • neuropatie, miopatie, drgawki, itp.

Leczenie bulimii:

Najważniejszym elementem w leczeniu bulimii jest psychoterapia behawioralno-poznawcza przy równoległej opiece lekarskiej. Stosujemy farmakoterapię, która ma pomóc przy nasilonych objawach depresyjnych lub innych. W naszej placówce znajdziesz lekarzy, psychologów, dietetyków, którzy specjalizują się w leczeniu bulimii. Aby leczenie było jeszcze bardziej skuteczne należy podjąć terapię rodzinną.